pl | en

Wyszukiwanie:


[ zaawansowane ]
 





Udostępnij
 

Książka ta została napisana w latach 1930-1935 na zlecenie amerykańskiego wydawcy. Przygotowywana była w bardzo trudnych warunkach. Rozdział po rozdziale trzeba było wysyłać do Nowego Jorku i dawać je do tłumaczenia, w miarę jak powstawały, a zatem rezygnować z ich przejrzenia i przede wszystkim z możliwości obejrzenia całości pracy. Wiele rozdziałów było tworzonych w trakcie opisywanych wydarzeń, bez najmniejszego odstępu czasowego. Biblioteki francuskie nie były wówczas w niczym pomocne przy opracowywaniu niniejszego tematu, zatem musiałem liczyć wyłącznie na siebie. Właściwa dokumentacja niemalże nie istniała, a trud związany z jej poszukiwaniem wymagał więcej czasu niż odpowiednia jej redakcja. Nie miałem też możliwości sprawdzenia wersji angielskiej w celu dokonania niezbędnych poprawek.

 

Boris Souvarine, a właściwie Boris Konstantynowicz Lifszyc, urodzony w roku 1895 na Ukrainie, w wieku dwóch lat emigrował wraz ze swoją rodziną pochodzenia żydowskiego do Francji. Socjalista francuski w okresie I wojny światowej, korespondent paryski dziennika ,,Nowaja Żizn" (publikowanego przez Maksyma Gorkiego w Piotrogrodzie), jeden z założycieli partii komunistycznej we Francji, następnie jeden z sekretarzy III Międzynarodówki. W tym charakterze współpracował z Leninem, Trockim, Zinowiewem, Bucharinem, Radkiem, Rakowskim, Klarą Zetkin, Gramscim, Bordigą i innymi, zanim został wykluczony z tej organizacji za ,,niezdyscyplinowanie". Następnie był korespondentem paryskim Instytutu Marksa-Engelsa pod kierownictwem Dawida Riazanowa, którego był przyjacielem. Wykluczony z tego Instytutu, został korespondentem Instytutu Historii Społecznej w Amsterdamie. Współpracownik wydawnictwa Encyklopedia Britannica oraz Encyclopaedia of the Social Sciences. Założyciel i dyrektor czasopism ,,La Critique Sociale", a następnie ,,Contrat Social".
Zmarł w Paryżu w 1984 roku.



(c) Księgarnia Akademicka