Wydawnictwo
Kliknij aby przejść do Wydawnictwa

Atlas historyczny miast polskich, t. IV: Śląsk, zesz. 14: Jelenia Góra

red. Marta Młynarska-Kaletynowa

Wydawnictwo: Instytut Archeologii i Etnologii PAN, 2017
Dział:
ISBN/ISSN: 9788363760830
Wydanie papierowe

100,00 90,00

Pozycja dostępna

 

Autor: red. Marta Młynarska-Kaletynowa

Wydawnictwo: Instytut Archeologii i Etnologii PAN, 2017

Dział:

ISBN/ISSN: 9788363760830

„Wprowadzenie”

„Jelenia Góra usytuowana jest na ważnym szlaku (potwierdzonym od około połowy XIII w.) między Wrocławiem i Zgorzelcem, na jego odcinku biegnącym wzdłuż Bobru, stanowiącym jedną z odnóg arterii komunikacyjnej ze Śląska w głąb Europy Zachodniej. Pas podgórski (320-400 m n.p.m.), w którym powstała Jelenia Góra i także ośrodki, jak Kamienna Góra, Nowa Ruda i Kłodzko, był od późnego średniowiecza zasiedlany szczególnie intensywnie. Sama Jelenia Góra to jedna z najdoskonalszych realizacji zespołu lokacyjnego na południu Śląska w końcu XIII i na początku XIV w. W średniowieczu nie było to duże miasto - mury zamykały w kwadracie o wymiarach 500 na 500 m około 25 ha powierzchni. Ważnym elementem miasta był zamek - siedziba książąt świdnicko-jaworskich.

Poza sukiennictwem, tradycyjną dziedziną wytwórczości wielu miast strefy podgórskiej, Jelenia Góra w połowie XIV w. miała również (zgodnie z dokumentami, wydanymi przez Bolka II, księcia świdnicko-jaworskiego, w latach 1348 i 1355) monopol na eksploatację w okręgu miejskim rud żelaza oraz na ich przeróbkę w hutach i kuźniach. Te elementy przemawiają za rzemieślniczym charakterem podgórskiego i śródleśnego miasta. W 1392 r. przeszła Jelenia Góra pod bezpośrednie władanie monarchów czeskich. Od zasiadających na praskim tronie Jagiellonów otrzymała dużą samodzielność i prawo bicia własnej monety, a w 1519 r. ważny przywilej organizowania corocznych targów (jarmarków). W 2. połowie XVI w. w mieście i okolicach rozpoczęto produkcję cenionych gatunków płócien, zwanych woalami. (…)”