Wydawnictwo
Kliknij, aby przejść do Wydawnictwa

Onomastyka - neohumanistyka - nauki społeczne

red. Urszula Bijak , red. Halszka Górny , red. Małgorzata Magda-Czekaj

Wydawnictwo: Instytut Języka Polskiego PAN, 2018
Stron: 568
Dział:
ISBN/ISSN: 9788364007484

 

Autor: red. Urszula Bijak , red. Halszka Górny , red. Małgorzata Magda-Czekaj

Wydawnictwo: Instytut Języka Polskiego PAN, 2018

Dział:

Stron: 568

ISBN/ISSN: 9788364007484

[fragmenty Słowa wstępnego]

Tom Onomastyka – neohumanistyka – nauki społeczne zawiera  ponad czterdzieści tekstów polskich i zagranicznych badaczy, poświęconych roli i miejscu nazw własnych  w kreowaniu i postrzeganiu świata oraz kultury, a  także eksponujących wieloaspektowość i interdyscyplinarność  badań onomastycznych.

Artykuły otwierające tom upamiętniają  wybitnych uczonych: Henryka Borka  i Kazimierza Rymuta, w związku z przypadającą w 2016 r. okrągłą rocznicą  ich śmierci. Uczczona  została także pamięć czeskiego lingwisty Ivana Lutterera i jubileusz osiemdziesięciolecia urodzin Aleksandry Cieślikowej. Rok 2016 obfitował również w inne rocznice ważne dla środowiska onomastycznego, o których pisze Barbara Czopek-Kopciuch. Są to: sześćdziesiąta rocznica opublikowania pierwszego numeru pisma „Onomastica”, którego inicjatorem był Witold Taszycki, oraz dwudziesta cykliczna konferencja onomastyczna. I Ogólnopolska Konferencja Onomastyczna (obecnie Międzynarodowa i Ogólnopolska Konferencja Onomastyczna) została zorganizowana  w 1979 r. w Szczedrzyku pod Opolem z inicjatywy Henryka Borka, ówczesnego przewodniczącego Komisji Onomastycznej przy Komitecie Językoznawstwa Polskiej Akademii Nauk. Konferencja jubileuszowa  (XX MiOKO) odbyła się w Krakowie w 2016 r.

Zamieszczone w tomie teksty, uporządkowane alfabetycznie według nazwisk autorów (z wyjątkiem trzech pierwszych artykułów), dotykają wielu istotnych kwestii związanych z powstaniem i funkcjonowaniem onimów w przestrzeni społeczno-kulturowo-komunikacyjnej. Obok teoretycznych aspektów nazw własnych i zagadnień metodologicznych zaakcentowane  zostały ujęcia socjologiczne, historyczne, aksjologiczne. Autorzy rozpatrują nazwy własne  w kontekście wartości, lokalnej tożsamości, religii, polityki, prawa. Analizie poddane zostały najstarsze onimy w historii i kulturze Polski, antroponimy w dokumentach historycznych oraz nazwy własne  na pograniczu języków i kultur. Prezentowane  artykuły dotyczą różnych kategorii i subkategorii onimicznych: antroponimów, teonimów, toponimów, chrematonimów, zoonimów. Uwagę poświęcono także nazwom własnym  w literaturze i w przekładzie […]